Rancune? Laat Abvakabo de bewijzen maar weerleggen

vakbondsbestuurder

Tja, echt blij waren ze natuurlijk niet bij de Abvakabo met het artikel van Lex Veldhuizen in het maartnummer van Zeggenschap. Hij schreef over bestuurders bij de bond die vergoedingen voor het bijwonen van vergaderingen in allerlei besturen en commissies, de vacatiegelden, niet afdragen aan de bondspenningmeester, maar in eigen zak steken.

Rancuneuze ex-collega
Intern is er kennelijk nogal wat commotie ontstaan, want manager collectieve belangenbehartiging Eddy Stam voelde zich genoodzaakt op het intranet te reageren op het artikel.
‘Integer zijn is doen wat je zegt en zeggen wat je doet. Eerlijk en oprecht. Je weet van jezelf hoe integer je bent. Voor anderen is het waarneming en per definitie subjectief. Lasterlijke aantijgingen zijn moeilijk te weerleggen. Weerwoord is meerwoord en vergroot het door de lasteraar gewenste effect. Er boven staan is vaak het beste antwoord.

Rancune is een drijfveer die het lelijkste in mensen naar boven brengt. Rancune komt waar, behalve het genoegen uit schade van de ander, niets meer te winnen is. Laster behoort tot het typische repertoire van rancune. Een lasterlijk verhaal van een rancuneuze ex-collega over frauderende bestuurders steekt opnieuw de kop op. Het is inmiddels twee keer onderzocht en niet waar.

Toevalligerwijs zijn wij bezig met een project om onze inkomsten uit vacatiegelden beter te administreren. Vacatiegelden kwamen binnen op verschillende rekeningen, vaak zonder dat het herleidbaar was naar een activiteit. Dus wisten we ook niet precies wat er binnenkwam. Onze accountant houdt daar niet van, dus moest er iets gebeuren. Wat blijkt: er wordt meer afgedragen dan we tot nu toe wisten. Er is dan ook geen enkele aanleiding om te twijfelen, bestuurders dragen vacatiegelden af. En onze bond staat ver boven de lasterlijke aantijgingen.
Sans rancune.’

Bekende truc
Het is een bekende truc. Zet de afzender van de vervelende boodschap weg als vijand, en je hoeft het niet meer over de inhoud te hebben. Poetin is er een meester in. Als hoofdredacteur ben ik betrokken geweest bij het artikel. Ik heb Veldhuizen niet naar zijn motieven gevraagd. Want die doen er niet toe. Net zomin als het er toe doet waarom iemand bij de vakbond wil werken. Voor de een kan dat zijn omdat hij (of zij) klassenstrijd wil voeren, voor de ander omdat hij graag voor anderen op wil komen, en voor een derde omdat die het leuk vindt te onderhandelen. Uiteindelijk telt het resultaat dat voor de leden wordt bereikt.
Waar het hier om gaat is of de beweringen van Veldhuizen kloppen. Toen we in contact kwamen over zijn bijdrage, heb ik vanzelfsprekend om bewijzen gevraagd. Dat rapport van Janssen ís er, en dat liegt er niet om. Maar er zijn ook andere documenten, die aan duidelijk weinig te wensen overlaten en steun geven aan dat rapport. Ik heb stukken ingezien, waarin werkgevers stellen dat er opzettelijk veel commissies worden ingesteld zodat er meer aan vacatiegelden wordt ontvangen. Er is correspondentie tussen leden van het toenmalige bondsbestuur, waarin duidelijk staat dat het ‘al lang niet meer over geruchten gaat’, maar dat er ‘diverse bewijzen’ zijn.
In plaats van Veldhuizen weg te zetten als een rancuneuze ex-collega, zou Stam er beter aan doen het verhaal met bewijzen te weerleggen. Want er lijkt nog meer aan te komen. Journalisten van het onderzoeksprogramma Argos/Incontxt op de radio zijn namelijk ook al een tijdje aan het graven naar de financiële handel en wandel van de bond…

Aldo Dikker

                                        

Geef een reactie